« عزّ من قنع » به چنگ آورده تا مبادى دولت قاجاريه مكتوم خزينهء اعتبار داشت و سلاطين زنديه را مكنت استرداد آن گوهر ثمين و ازعاج حضرت شاهرخشاهى از ايالت ارض فيض قرين صورت حصول نيافت و فتح مشهد مقدس براى آنها ميسور نگشت . پس ابراهيم خان بعد از آنكه عروس تدبير را از حليهء موافقت با تقدير عاطل و انديشهء ترتيب مقدماتى را كه منتج نتيجهء مقصود تواند بود باطل نگريست اراده نمود تا به نشتر تأديب و به نزغ تنبيه عرق قيفال شخص احوال خراسانيان را گشايد و خون فاسد استكبار و تمرد را [ 3 ر ] كه مضر مزاج رياست او بود دفع نمايد . پس عزيمت سفر خراسان را به تصميم مقرون [ دانست ] و بعد از آن‌كه مراحل مسافرت را تا حوالى اردكان من اعمال يزد پيمود به اشارهء حضرت شاهرخشاهى تيغ زمرد فام را از نجيع حلقوم او بيجاده - گون نموده آوارهء ديار عدمش ساختند ، در سنهء يكهزار و يكصد و شصت و دو .